Ramazanda verilen 5 nimet ve peygamber efendimizin iftar duası



Cabir ibni Abdullah Radiyallâhu Anh, Resul-i Ekrem Efendimiz Sallallâhu Aleyhi Vesellemin şöyle buyurduğunu rivayet ediyor:
“Ümmetime Ramazan ayında beş şey ihsan edildi. Bunlar daha önceki peygamberlerin ümmetine verilmemişti.

Birincisi: Ramazan ayının ilk gecesi olunca Cenab-ı Hak onlara rahmetiyle bakar. Allah kime rahmetiyle bakarsa, onu hiçbir zaman azaba çarptırmaz.

İkincisi: Oruç tutanların ağızlarının kokusu Allah katında misk kokusundan daha hoştur.

Üçüncüsü: Gece ve gündüz melekler oruç tutanların bağışlanması için Allah'a yalvarırlar.

Dördüncüsü: Allah o gün Cennetine emir verir ve şöyle buyurur: ‘Ey Cennet, kullarım için hazırlan, süslen. Dünya sıkıntılarından kurtulup Benim huzuruma ve ikramıma gelip istirahat etmeleri yaklaştı.’

Beşincisi: Ramazan’ın son gecesi gelince de, Allah oruç tutan kullarının hepsini affeder.

Sahabilerden bir zat sordu: “Ya Resulallah, bu gece Kadir Gecesi midir?”

Peygamber Sallallâhu Aleyhi Vesellem “Hayır,” dedi, “bilmez misiniz, işçiler gün boyu çalışıp da işlerini bitirdikleri zaman ücretlerini almıyorlar mı?” (et-Tergib ve’t-Terhib, 2:92)

Muaz ibni Zühre Radiyallâhu Anh anlatıyor:

Bana ulaştı ki, Resulullah Sallallâhu Aleyhi Vesellem iftar ettiği zaman şu duayı okurdu:

“Allahümme leke sumtü ve alâ rızkıke eftartü.”
(Ey Allah’ım, Senin rızan için oruç tuttum ve Senin rızkınla orucumu açıyorum.)
(Ebû Dâvud, Savm: 22)

Mervan ibni Salim, ibni Ömer Radiyallâhu Anhümadan naklediyor:

Resulullah Sallallâhu Aleyhi Vesellem orucunu açınca şöyle derdi:

“Susuzluk gitti, damarlar ıslandı, inşaallah Teâlâ sevap kesinleşti.”

Hadisin râvisi Rezin, duanın baş kısmına “Elhamdülillah” kelimesini ilave etti. (Ebu Dâvud, Savm: 22)

Abdullah ibni Ömer Radiyallâhu Anhümâ de iftar vakti şöyle dua ederdi:

Allah'ım, bütün kâinatı kaplayan rahmetinin hakkı için beni affet, günahlarımı bağışla.”

Helâl rızık ve şükür
BİR ÂYET BİR YORUM
Yrd. Doç. Dr. ATİLLA YARGICI

“Ey iman edenler! Size verdiğimiz rızıkların helâllerinden yiyin ve eğer siz gerçekten yalnızca Allah’a ibadet ediyorsanız, O’na şükredin.” (Bakara:2/172)



Bu âyette birinci olarak Cenâb-ı Hak helâl olan rızıklardan yememizi emrediyor. Bir sonraki âyette ise haram olan yiyeceklerin, leş, kan, domuz eti ve Allah’tan başkası adına kesilen hayvanların etleri olduğu beyan ediliyor. Âyete göre ancak mecbur durumda kalanlar bu haram olan yiyeceklerden ancak ölmeyecek miktarda yiyebilirler. Mecburiyetin ölçüsü de insanın açlıktan ölecek duruma gelmesidir. Bunun için bu âyete dayanarak, “Zaruretler haramı helâl kılar” denmiştir. Burada zaruret, insanın ölecek derecede aç kalmış olmasını ifade ediyor.



Elbette ki Allah’ın helâl kıldığı bu yiyecekleri de helâl yoldan kazanarak yemek gerekir. Bazı âlimler demişlerdir ki, haram yemek insanı isyana sürükler. Hadislerde de haram yemenin duâların 40 gün kabulüne mani olduğu bildirilir. Bu âyetlerdeki hükümlere uyarak bizim yediklerimize, içtiklerimize dikkat etmemiz gerekir. Parayı nasıl kazandığımıza, haramla mı, helâlle mi beslendiğimize itina göstermeliyiz. Allah’ın emrine uyarak.



Allah’ın bizler için ihsan ettiği helâl yiyecekler, şükrü gerektiriyor. Âyetin ikinci kısmı, eğer sadece O’na ibadet ediyorsak O’na şükretmemizi emrediyor. Bir kudsî hadiste şöyle buyruluyor: ”Ben insanları ve cinleri yaratıyorum, onlar başka şeylere tapıyor. Ben onlara rızk veriyorum, onlar başka varlıklara şükrediyor.” (Keşşaf, I, s. 240)
Allah bu kâinatı iç içe girmiş daireler şeklinde yaratmıştır. Bütün cansız varlıklar hayata hizmet ediyor, onun ihtiyaçlarını karşılamak için seferber edilmiş. Canlı varlıklar da rızka hizmet ediyor. Rızıklardan en fazla istifade edenler de insanlar. Yani bizleriz. İnsanların rızka aşk derecesinde bir bağlılıkları var. Bu kadar rızıklar ise şükür için verilmiş. Allah bu nimetlere karşı şükretmemizi istiyor. Şükrün ölçüsü ise kanaat, iktisat, israf etmemek, helâl yoldan kazanmaktır. Dil ile şükredip, kazancına kanaat etmeyen, iktisat etmeyip israf eden, üstelik haram yollardan kazanan insanlar gerçekte şükürsüz insanlardır, nimetlere karşı küfran-ı nimet içinde olan kimselerdir.



Şükreden insanlara ise, “Le in şekertüm le ezîdenneküm” diyerek Allah, nimetlerini arttıracağını vaad ediyor.
Ne mutlu gerçekten şükreden insanlara.

Peygamber Efendimizin Ramazanın son on gününde ettiği Dua

Efendimiz'in Aişe Validemiz'e Ramazanın son on günün de okumasını tavsiye ettiği duayı hatırlatırdı:

Allahümme inneke afüvvün tuhibbü'l-afve fa'fu anni.

Allah'ım! Sen affedicisin,cömertsin.Affetmeyi seversin.Beni de affet.