KİLİDİ MÜLK-İ İSLAM'I GÖRMEK;KİLİDİ MÜLK-İ İSLAM'I TEMBİH ETMEK; KİLİDİ MÜLK-İ İSLAM'I EMANET ETMEK

Şahin TORUN      



Görmek ve gördüğünü ifade edebilmek gerçekten de büyük marifet sayılsa gerek.
Zira başlangıcı görmek, sonu ise gördüğü gibi ifade etmekle kaim böylesi bir marifet öncelikle göz'ün, sonrada dil'in marifetinden neşet edebilir ancak…
Demek ki, önce gözün ve dilin marifetli olması gerekmektedir ki, görülen ve görüldüğü gibi ifade edilen de her ne ise bir marifete haiz olabilsin.
Sevgili Vedat Aydın'ın Sevgili M.Fethullah Gülen Hocaefendi'den aktararak geçtiğimiz hafta bir daha dile getirdiği o güzelim benzetme ile bir 'Huma Kuşu' rahmetli M.Lütfi Efe'nin, o muhteşem gazelleri bir yana; hepimizin bildiği o meşhur iki dizesini bile okuduğum her an aklıma böylesine marifetli bir bir göz ile dil'in sahibi bir güzel insan gelir sürekli…
'…Erzurum kilidi Mülk-i İslamın / Mevlaya emanet olsun Erzurum…'
Ve bu güzel insanı düşünerek okuduğum her zaman da bu bildik dizeler içerdikleri feraset, marifet, muhabbet ve temenna ile, öylesine derin bir ufuk açarlar ki, bir yandan bu dizelere diğer yandan da bu dizelerin sahibi olan o 'Huma Kuşu'nun marifetine hayret ederim.
'…Erzurum kilidi Mülk-i İslam'ın…' derken; doğup büyüdüğüm ve yaşlanmaya bile başladığım Vatanımın, Yurdumun, Toprağımın cümle İslam mülkünün kilidi olarak tahsinlendiğini elbette anlar ve bununla gönenmeye çalışırım.
'…Mevlaya emanet olsun Erzurum…' derken de böylesine büyük bir tahsinle onurlandırılan Vatanımın, Yurdumun, Toprağımın da ancak, O'ndan daha fazla sadakat gösterecek hiçbir canlı, cansız,makam, mevkinin olmadığı Yüce Mevla'ya emanet edilebileceğini de elbette idrak ederim…
Ama her ne kadar böylece görmeye ve böylece idrak etmeye çalışsam da, bu dizeleri dile getiren o biricik 'Huma Kuşu'nun gözlerinde ve dilinde duran marifete gıpta ile bakmadan edemem…
Hayretimin ve şaşkınlığımın böylesine doruklara yükseldiği noktada ise bir yandan sadece bu iki dizedeki marifete baka baka neden herkesin şiir yada gazel yazamayacağını daha iyi anlar;
Diğer yandan da bir ucundan diğer ucuna İslam ile tembihlenmiş ve mühürlenmiş bir şehirde yaşadığımızı; her nereye bakıyorsak o mühürle görüp, her nereye gidiyorsak o tembihle dönmemiz gerektiğini bunun içinde evvela gözlerimizde süzülüp cümle varlığımızda şavkıyacak bir marifetle marifetlenmekten başka bir yol olmadığını tefekkür ederim…
Keşke böylesine marifetli gözlerle bakabilseydik Vatanımıza, Yurdumuza, Toprağımıza, Kendimize, İnsanımıza…
Ve böylesine bir marifetle döndürebilseydik dilimizi…
Keşke…